Son Ada

Zülfü Livaneli’nin merakla beklenen son kitabı “Son Ada” Remzi Kitabevi tarafından yayımlandı. 184 sayfadan oluşan kitapta emekli olduktan sonra cennet gibi bir adaya yerleşen bir bürokratın, ada sakinlerini etkisi altına almaya çalışması ele alınıyor.

Arka Kapak:

BAŞKAN
Yok etmeye programlı bir darbeci

YAZAR
Suskunluğu seçen “halk”ı uyarmaya çalışan bir aydın

ANLATICI
“Halk”tan biri

MARTILAR
“Öteki”ler; adanın asıl sahipleri

Darbeci bir başkan, emeklilik yıllarını geçirmek üzere, herkesin her şeyiyle hoşnut olduğu cennet bir adaya yerleşir. Başkan, ruhuna dek işlemiş olan yıkıcılık potansiyelini, geçmiş politik gücünden de yararlanarak kullanmaya kararlıdır. Bu doğrultuda tüm adayı etkileyecek müdahalelere girişir.

Önceleri sıradan görünen bu müdahaleler, sonunda düşmanı düşmana kırdırmaya dek varacaktır. Başta martılar olmak üzere, ada halkı dahil tüm canlılar Başkan’ın acımasızlığından payını alacaktır. Bu arada durdurulamaz görünen bu gidişe direnen bazı sesler de vardır…

Livaneli Son Ada’da, düşsel bir ülkede yaşanan aslında hepimizin aşina olduğu olayları alegorik bir anlatımla verirken, politik ve kişisel ihtiraslarla topluma ve doğaya müdahalelerin sonuçlarını da gözler önüne seriyor.




EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

“Son Ada” hakkında 11 yorum yapılmış.

  1. pıtırcık şöyle demiş:

    çok güzel bir kitap

  2. fulya şöyle demiş:

    ya ne bunlar böyle özet olur mu? çok samimiyim ama hocamız bizden kitabın adını, yazarını yani kısacası kaynakçasını istiyor, nerde olmuş bu olay, ne zaman olmuş, nasıl gelişmiş gibi koca internette bir tane bulamadım.

  3. deniz şöyle demiş:

    iyi bir kitap. yakın tarihle ilgilenenler için okunacak bir kitap..

  4. bahtiyar şöyle demiş:

    bir zahmet et de al o zaman kitabı fulya.

  5. Anonim şöyle demiş:

    çok güzel sağolun.

  6. mustafa şöyle demiş:

    böyle özet mi olur kardeşim?

  7. hakan şöyle demiş:

    çok güzel.

  8. ceren şöyle demiş:

    güzel ama hiç bir işime yaramaz!

  9. zehra şöyle demiş:

    berbat bir kitap. livaneli açıkçası üzdü. böyle sığ bir kitap onun kalemine yakışmadı. bunun telafisi ancak yeni ve kaliteli bir romandır. mutluluk’taki çok katlı yapıyı yazanla bu kadar yüzeysel bir metni yazan adam aynı olmaz.

  10. gizem şöyle demiş:

    süper… ama bazen sıkıyor bazen ise açıyor… yine de sağolun… tşk.

  11. yiğit şöyle demiş:

    üzüldüm doğrusu… adanın taşlarının rengini mi anlatmalıydı da yüzeysellikle suçlanıyor bu yazar?

Yorum Yaz